Opwekkingsweekend 2007
Lief dagboek

Hoe is het met je? Het is lang geleden dat we elkaar gesproken hebben, te lang geleden. Om precies te zijn een jaar geleden en dat is toch al best lang geleden eigenlijk. Tijd om de draad weer eens op te pakken...net als vorig jaar zijn we ook dit jaar met een groep naar Opwekking geweest. En ook deze keer was het weer lachen, gieren, brullen, geloven en aanbidden. En net als vorig jaar bestond de groep uit zes personen (te weten: Erik, Rijnalda, Willeke, Reinier, René en mijzelf). Reinier zou zaterdagochtend pas komen, de rest vertrok vrijdagochtend vroeg...

Vrijdag 25 mei

De ochtend van vertrek is natuurlijk altijd een verhaal apart. Alle tassen zijn al gepakt (deze keer hadden we ze zelfs de avond daarvoor al afgeleverd bij Erik), dus je hoeft alleen te ontbijten, de dagelijkse makeover voor de spiegel te voltrekken en je aan te kleden. Maar ook dat kan 's ochtends nog veel van een mens vragen. Aangezien ik niet al te best tegen vroeg opstaan kan had ik bedacht dat ik binnen drie kwartier alles wel zou moeten kunnen doen. Maar op het laatste moment blijk je toch nog wat dingen te willen doen: o ja toch nog maar even scheren, dat nog maar even meenemen en meer van dat soort dingen die je strakke schema volledig in de war gooien. Maar eerlijk is eerlijk, we stonden netjes op tijd te wachten op de carpoolplaats van het nog steeds even pittoreske en gemoedelijke dorpje Stellendam. Erik moest die ochtend eerst nog even het brood, de eierkoeken, de krentebollen en Willeke ophalen en daarna waren wij aan de beurt. En ze kwamen netjes op tijd...de donkerblauwe BMW van Erik mét caravan. Want Erik had een mooie, grote caravan inclusief voortent van zijn werk geregeld (ohhhh....is dat geen luxe?).

Met Erik, Willeke, René en mijzelf in de auto gingen wij weer op weg. Een oplettende lezer heeft al gemerkt dat er hier iets niet lijkt te kloppen... waar blijft Rijnalda?! Maar goed, als ik even mijn verhaal mag afmaken... nadat Erik mijn broeder en mij had opgehaald ging de tocht naar Schiedam. "Schiedam?", zult u misschien denken, "wat moeten ze daar nou weer?". Nou dáár zouden wij Rijnalda ophalen. Rijnalda had namelijk nachtdienst gehad en haar ophalen bij het metrostation van Schiedam leek het meest praktische. De rit tot Schiedam verliep soepel. Maar eenmaal bij Schiedam bleek het nog niet makkelijk om het metrostation te vinden. Na een halve wereldreis door Schiedam (waarbij Erik meerdere malen liet zien uitstekend overweg te kunnen met een caravan) kwamen we eindelijk bij het metrostation. Toen ook Rijnalda in de auto was zetten wij de toch voort...richting Biddinghuizen. Een cd van Voorwaar werd aangezet, Rijnalda probeerde een beetje uit te rusten en wij (René, Willeke en ik) zaten met z'n drieën op de achterbank. En ik moet zeggen dat ik blij was toen we even een tussenstop maakten...ik dacht dat mijn kont voor de rest van mijn leven gevormd was...
De rest van de reis verliep zoals zo'n reis altijd verloopt: gezellig, je kijkt wat naar buiten en je bent er voor je het weet.

Toen we aankwamen bleek het terrein waar we vorig jaar zaten al helemaal vol. Dus kregen we een ander plekje...op terrein E, bij het tienerterrein. Dat bleek best een gezellige plek, veel jeugd, douche's en wc's op steenworp (nou ja...een flinke worp dan wel) afstand en ook het hoofd- en het jongerenterrein waren goed aan te lopen. De caravan stond zo op de goede plaats, de voortent was snel geïnstalleerd, de driedubbele vloer lag ook zo in de voortent, onze tent stond snel op z'n plaats...het ging fantastisch. En echt waar zo'n caravan met voortent is I-DE-AAL. We waanden ons haast op een camping aan de franse Rivièra. Het weer was die vrijdag dan ook echt super.

Maar wat doe je dan allemaal de rest van zo'n dag? Je zont wat, je maakt een praatje met de overbuurtjes (als jullie dit lezen overburen: HALLO!!! En de groetjes van de vier Reiniers), je verkent het terrein een beetje, we zullen vast ook nog wel een spelletje hebben gedaan...hoe het ook zij: de middag was zo om. 's Avonds aten we de nasi die mijn moeder had klaargemaakt... lekker wat cashewnoten, kroepoek en satésaus erbij...jammiejammie. Rond kwart voor 10 gingen we naar het jongerenterrein...om half 11 begon de jongerendienst en Rijnalda wilde er toch wel op tijd zijn. We konden zitten en het was een enorme gave avond. Voor mij persoonlijk was de band van vrijdag (InSalvation) de béste band die ik het hele weekend gehoord heb en vooral natuurlijk door de uitvoering in salsastijl van "When the Spirit of the Lord comes upon my heart". Wat een ontzettende goeie band, en die pianist was echt súper (wat een schatje...hè Erik...)
De spreker (Henk Stoorvogel) sprak over de manier waarop wij vriend van God mogen zijn...we weten dat we God moeten liefhebben met héél ons hart, met héél onze ziel en héél ons verstand enzo, maar dat is soms best moeilijk. Ook Petrus kwam soms niet verder dan eenvoudigweg te zeggen: "Ik vind U best oké". En dat is helemaal niet erg. En dat sprak mij persoonlijk toch wel erg aan. Na deze geweldige dienst (het was intussen half 1) gingen wij weer naar onze nederzetting...om te slapen, te slapen, te sla..

Zaterdag 26 mei

We hadden Reinier vrijdag's al gebeld dat hij maar niet te vroeg moest komen, omdat we waarschijnlijk toch wel wilden uitslapen. Vooral Erik en Rijnalda bleken daar het hele weekend erg goed in te zijn. Reinier was er rond 10 uur en daarmee was de groep voor het weekendje compleet. Aangezien het te laat was voor een ontbijt, maar te vroeg voor het middageten kunnen we de maaltijd het beste omschrijven als een "brunch". Er stond van álles op tafel...appelstroop, smeerkaas, kaas, rozenbotteljam, achterham, hagelslag, eierkoeken, yogho, halfvolle melk, karnemelk, bruin brood, witte puntjes, eierkoeken, kortom: het was meer een soort zittend buffet eigenlijk. Na het afwassen gingen we naar het lunchconcert van InSalvation op het jongerenterrein...en ze waren weer erg goed. Een stukje rap, de salsaversie van "When the Spirit of the Lord" ze maakten er weer een waar feestje van. Na het lunchconcert besloten we om de verschillende tenten op het hoofdterrein te bezoeken. Allereerst de zendingstent, een tent vol met stands van verschillende organisaties op het gebied van zending- en evangelisatie. Altijd erg leuk om de nodige prullaria bij elkaar te verzamelen, maar ook natuurlijk om eens serieus te kijken wat er voor organisaties allemaal zijn. Aangezien iedereen zelfstandig ronddwaalde door de tent en er dus geen eenduidig verhaal te vertellen valt zullen jullie het moeten doen met een kijkje door mijn ogen...
Je stapt zo’n tent binnen en het eerste wat je opvalt: wat zijn er weer ontzettend veel mensen en wat zijn er gigantisch veel stands... de eerste echte stand waar ik denk ik gestopt ben was de stand van Open Doors. Ik geef toe...ik werd vooral aangetrokken door de t-shirts die ze hadden hangen. Ik kocht er eentje...leuk shirt en kreeg daar nog een foldertje bij. En tja dat foldertje...ik wist dat Christenen het in Noord-Korea niet makkelijk hebben, maar ik wist niet dat het er zo ernstig aan toe is. Er zijn strafkampen waar ook vele christenen in zitten, het wordt ze verboden om naar de hemel te kijken, echt te verschrikkelijk voor woorden. Je hoort zoveel over de ellende in de wereld maar om de een of andere reden weet je er toch vaak aan voorbij te gaan...te vaak...
Omdat ik dacht dat ik ver achter was geraakt op de rest liep ik snel de rest van de zendingstent door. Maar buitengekomen bleek dat de rest gewoon nog in de zendingstent was. Dus ik weer terug naar binnen om de rest op te zoeken. Ik had net Erik, Rijnalda en René weer teruggevonden toen een meisje van de Youth for Christ stand naar Erik’s leeftijd vroeg. Nou was er de rest van het weekend toch al veel vrouwelijke belangstelling voor Erik, dus Erik was natuurlijk niet geheel verbaasd. Eerlijk antwoordde hij dat hij 25 was...dat vond ze toch wel iets te oud... te oud voor het Action-jaar van Youth for Christ (want dat was de échte reden dat Erik om zijn leeftijd gevraagd werd). De vraag werd daarom doorgespeeld naar mij...de enige tiener uit het gezelschap (toen nog wel)...het bleek dat Youth for Christ studenten zocht die een jaar hun studie wilden onderbreken om voor hen te komen werken als vrijwilliger. Aan de ene kant sprak het me heel erg aan...het is toch ook wel een beetje de richting die ik eventueel na mijn studie op zou willen gaan. Maar het is toch ook wel weer een best grote stap...studie onderbreken (al heeft het geen nadelige gevolgen voor je studiefinanciering), werken met mensen met problemen...ik weet het niet. Ik probeer het in mijn achterhoofd te houden.
Iedereen had zijn eigen schema om de verschillende tenten (zendingstent, boekentent, muziektent) te bezoeken. We zijn uiteindelijk ook nog even bij Compassion beland. Op hun website staat het volgende mission-statement: "Compassion Nederland wil gehoor geven aan Gods opdracht om op te komen voor kansarme kinderen in ontwikkelingslanden, hen vrij te maken van geestelijke, fysieke, economische en sociale armoede en hen de mogelijkheid te geven om als verantwoordelijke christenen volwassen te worden." Met een supercoole pet en een informatiepakket vertrokken we weer naar onze nederzetting.
Daar aangekomen gingen we Koehandel spelen. Het spel Koehandel is denk ik het beste te omschrijven als een spel waarbij tactiek, bluf, geluk, irritatie, verrassing, berekeningen en kippen een belangrijke rol spelen. Ook deze middag vloog zo voorbij en het werd dus langzamerhand al weer tijd om aan het avondeten te gaan beginnen. Rijnalda maakte overheerlijke macaroni met een goedgevulde saus klaar. Met extra tomaat en plakjes kaas als garnering werd het helemaal een zéér smakelijke maaltijd. Na het eten werd er nog twee spelletjes gespeeld: Set! en Betoverd Doolhof. Rond 10 uur gingen we weer naar het jongerenterrein voor de jongerendienst in de grote tent (Heaven’s Door genaamd...) Er stonden al megaveel jongeren te wachten buiten, dus het resultaat was dat we uiteindelijk geen zitplaats konden bemachtigen. De band was een mengelmoesje van verschillende bands, waaronder de Ronduit Praiseband. Ik vond de band zelf wat minder dan de band van de avond daarvoor. Het was naar mijn smaak té "typisch praise"...geen uitdagende, spectaculaire versies van bekende nummers, de saxofonist en de trompettist hadden een hele bescheiden rol....dat vond ik toch wel jammer.
De spreker was Jaap de Schipper...hij hield een praatje waarin hij het onder andere had over de rol van de Heilige Geest en de betekenis van Jezus’ leven. Het blijft altijd leerzaam natuurlijk, maar het verhaal sprak mij en de rest toch iets minder aan. Maar dat neemt niet weg dat het een enorm gezegende en prachtige avond was. We gingen na de preek naar de caravan en de tent toe. We hebben nog even gezellig zitten praten, nog even wat gedronken en nog even een groot deel van het oeuvre van André van Duin gezongen. Hoogtepunt was toch wel het nummer Bim Bam...maar ook vele andere nummers kwamen voorbij. Het repertoire van Marco Borsato was die dag al wat christelijker gemaakt. Denk daarbij aan nummers als "de meeste g'loven zijn bedrog", "Hij leeft nog steeds voor jou" "(Hij is) binnen in je hart, binnen in je ziel...", "Jezus is groot...en groot is Zijn Liefde" "Hoe vertel ik jou dat de wereld is geschapen" en "Lopen over water". En toen werd het tijd om onder de wol te gaan kruipen, want we moesten de volgende ochtend weer laat uit de veren.

Zondag 27 mei

Zondag...de dag waarop je normaal gesproken ’s ochtends/'s avonds in kerk zit. Wij sliepen lekker uit...hadden wederom een voortreffelijke brunch en een schitterende dag in het verschiet. Nou ja...het weer was toch iets minder geworden leek het. Voordat we naar de Sing-In zouden gaan liepen we nog even een rondje over het hoofdterrein: Willeke wilde nog even naar de giftshop toe om wat leuks voor thuis mee te nemen. Maar aangezien het daar zó verschrikkelijk druk was besloten wij als heren om de dames rustig hun gang te laten gaan. We wilden eigenlijk het kinderterrein en onze plek van vorig jaar gaan opzoeken. Maar omdat de lucht ineens zo donker werd en het toch ook wel frisjes werd zijn we toch maar snel een paar paraplu’s, jassen en truien gaan halen. Maar onderweg naar de Sing-In werd het weer steeds beter....waar het overal in Nederland bewolkt was klaarde de lucht boven het Sing-In terrein helemaal op. Aangezien het toch niet ging regenen besloten Erik en ik ons best te doen om de bomen op eigen wijze te beregenen. Afgezien van een paar mensen in een camper en een hond achter het stuur van een auto was er niemand te bekennen, dus het kon wel even...het was ook zo druk bij alle wc's. Maar goed...de Sing-In was echt GE-WEL-DIG...we hadden afgesproken met Gertrude dus toen waren we ineens met het mooie aantal van ZEVEN personen....maar met 40.000 mensen bij elkaar lekker in de open lucht zingen....de wave doen, een beetje dansen en springen....dat is zo mooi en zo bijzonder...Daarna gingen we even snel naar onze kampeerplaats toe... om vervolgens de snacktent met een bezoek te vereren. Een lange rij werd getrotseerd om de volgende mega-order door te geven: 1 patat met pinda maar zonder ui, 4 patat met, 4 frikadellen speciaal, 1 "gewone" frikadel, 3 cola, 2 sprite en 1 sap. Willeke hoefde alleen wat te drinken en ging nog even naar de zendingstent toe. Nadat de nodige calorieën naar binnen waren konden we weer terug naar ons bivak. Daar speelden we nog even een leuk potje Scrabble...sommigen mensen vonden het nodig om een klein beetje vals te spelen (nogmaals mijn oprechte excuses hoor, dat doe ik anders nooit...) Maar leuke woorden werden er natuurlijk weer neergelegd...maar wat wil je met zo'n groep vol potentie. Aangezien we nog een enorme hoeveelheid eten over hadden besloten we er een kliekjesmaaltijd van te maken. Iedereen was barstensvol, maar ook de tafel...met rare combinaties als gevolg (broodje met pindakaas, satésaus en cashewnoten) Natuurlijk wasten we alles weer netjes af. Er werd nog een enerverend potje badminton gespeeld, zodat de rackets en de shuttles niet voor niets waren meegenomen. De vonken sprongen er gewoon vanaf! Maar wij zijn natuurlijk dan ook een ontzettend sportieve groep. Maar toen werd het weer tijd voor de jongerendienst...maar deze keer hadden we wel HEEEEEEEL veel geluk. Ik verklap niet hoe...maar laten we zeggen dat we een mooi plaatsje op de derde bank van voren hadden (Gertrude bedankt...Gertrude bedankt...) Het was een topavond...de HQ-band was goed (vooral drummer Dennis), we zongen (al kwam er bij mij niet veel meer uit), we dansten (LINKS, RECHTS, LINKS, RECHTS, HANDEN IN DE LUCHT, enz.) en we genoten vooral. Maar iedereen was toch wel zichtbaar vermoeid. Marcel Gaasenbeek had weer een heel erg aanprekende spreek...ik bedoel een eenspraakende praak....nou ja, je snapt me wel. Kort samengevat: ons voorbereiden op Zijn Komst is niet eng, maar juist hartstikke leuk. Wij mogen Jezus volgen op zijn triomftocht door de wereld. Binnenkort is de preek vast wel te downloaden vanaf www.heavenlyquality.nl dus dan is het zeker de moeite waard hem eens terug te luisteren. Na de jongerendienst terug naar onze "basis"...waar de laatste avond een waardige afsluiting kreeg. Die laatste avond stond symbool voor het hele weekend: we aten veel, we praatten veel, we lachten veel, we zongen, het was gezellig/mooi/waardevol...wat wil een mens nog meer?

Maandag 28 mei

Over die laatste dag wil ik eigenlijk heel kort zijn...we ontbijten... Ik zelf vond het echt superjammer dat het alweer voorbij was. Nou vooruit, ik zal u/jou/jullie als lezer(s) nog een kleine blik geven in mijn psyche...dit blijft tenslotte mijn dagboek. Ja dagboek, tijdens zo'n weekend kun je alle dagelijkse beslommeringen even vergeten. Geen studie, geen hobby's die tijd kosten, geen deadlines....alleen maar leven met God en leven met een groep vrienden waar je veel om geeft. Zo'n leven zou toch heerlijk zijn...als je maar kunt eten en drinken, Pepermuntje? als je maar kleren hebt, als je mensen om je heen hebt die je na aan het hart liggen (jaja...nou niet allemaal emotioneel worden hoor) en als je compleet kunt richten op God. Als er sprekers zijn die over Hem praten, als je met duizenden jongeren en duizenden harten kunt zingen, dat is toch supermooi. Na het ontbijt pakten we alle spullen in in (helaas ging het toen nog even regenen) en we gingen er vandoor. Het was druk op de weg...waardoor we de gelegenheid had wat lol te trappen naar elkaar toe. Snoep werd tussen beide auto's doorgegeven, tekeningen werden omhoog gehouden en sms-jes werden heen en weer gestuurd. 's Avonds hadden we nog een gezellig afsluitend etentje in d'n Dolle Beer. Het eten was super, de sfeer was super...het was al met al een mooie afsluiting van een mooi weekend.

Liefs,

Gerard